قۇرالاي ومار. ءۇن- ءتۇنسىز ازاپ شەگەمىز (توپتاما ولەڭدەر)

21

***

جۇرەك جۇدەۋ،
كوڭىل سىنىق،
سىنىق كۇن.
سەن دە بۇگىن حال سۇراۋدى ۇمىتتىڭ.
سەن دە سۋىق،
كۇز دە سۋىق، قايتەمىن،
ءدىر- ءدىر ەتىپ توڭعانىن- اي ءۇمىتتىڭ.

جەل ۇشىرىپ جاپىراقتاي ارماندى،
سۇپ- سۇرعىلت كۇن قارا تۇنگە جالعاندى.
ءبىر جارىققا جۇگىرىپ ەم اسىعىپ،
ءسۇرىنىپ قاپ.. .
سەزىم تاعى الداندى.

تايعاناقتاۋ تاعدىرىممەن ەگەسەم،
قۇلاپ قالدىم،
جىلاپ تا الدىم.. .
نە دەسەم؟
باقىتتى بوپ كەتەر ەدىم ءقازىر- اق،
جىلى- جىلى سوزدەرىڭمەن دەمەسەڭ.

***
قايىسقان قابىرعانى تاعى دا بۇگەر مۇڭ كەپ،
كۇتۋمەن وتكەن ءومىر جىگەردى ۇگەر كۇندەپ.
سەن ءۇشىن مۇلدە- مۇلدە قۇنى جوق بولسا داعى،
وتىرام وزىڭە ارناپ، حات جازىپ جىبەرگىم كەپ.

تۇمان وي جانشىپ جاندى، جۇرە الماي ارەڭ كەلەم.
سۇپ- سۋىق بولىپ كەتتى سۇر قالا، الەم نەدەن؟
توڭ قاتقان تىرشىلىك تە توڭدىرا الماس ەدى،
ءبىر اۋىز حاتىڭ كەلسە، جاي عانا “سالەم” دەگەن.

***
جولايرىقتا جولىقتىق، جول ەكىگە ءبولىندى.
ءوزىڭىزسىز ءومىرىم تىم كوڭىلسىز كورىندى.

كەزىكتىڭىز نەلىكتەن جۇرەگىمنىڭ سورىنا؟
شىعا المادىم، شىرمالىپ سەزىمىمنىڭ تورىنا.

ساعىنىشىم تۇندەردە جونەلەدى حات بولىپ،
جۇدەتەدى جانىمدى كەتكەنىڭىز جات بولىپ.

ساۋساقتارىم سۇيەدى تەلەفوننىڭ پەرنەسىن،
قايدا ءجۇرسىز، قاي جەردە، ەندى ورالىپ كەلمەسىم؟

ارماندارىم الىستا، جۇلدىزدان دا جوعارى،
بەلگىسىزدەۋ باقىتتىڭ قايتا اينالىپ سوعارى.

بالاۋىزىن ءۇمىتتىڭ كوز جاسىممەن ءسوندىردىم،
حات جازباۋعا ءوزىمدى ارەڭ- ارەڭ كوندىردىم.

جاناردىڭ حاتى
ورالحان بوكەيگە
1
وزەگىمدى نەگە ورتەيدى بارشا مۇڭ؟
ورالارما، ورالماس پا بال شاعىم؟
ءسىزسىزءومىر، كوزسىز قوعام ىشىندە
وزىمدى ىزدەپ، جوعىمدى ىزدەپ شارشادىمء.

سۇپ- سۇر تۇمان، دالا ما، الدە قالاما؟
الدەكىمدەرتۇز سەبەدى جاراما.
جان ايقايىم ەستىلمەيدى ەشكىمگە،
جۇرتتىڭ ءبارى ساڭىراۋ بوپ  بارا ما؟

ءوز ويىما ءوزىم سوسىن كۇيەمىن،
تارقاتسا عوي قالىڭ شەردىڭ جيەگىن.
اقتارىلار جان تابا الماي، باسىمدى
مۇزداي سۋىق قابىرعاعا سۇيەدىم.

جابىرقاتار جالعىزدىق قوي مەكەنىم،
كىمنىڭ ەندى ەس تۇتامىن جەتەگىن؟
“سوقىر عوي” دەپ قارايتىندار سەزبەيدى- اۋ،
جۇرەگىمدە جانارىم بار ەكەنىن.

2
قۋانتپادى جازمىشىم.. . سىيسىز نەگە؟
باتار ما ەكەن قايراڭعا كۇيسىز كەمە؟
ءار ءتۇن سايىن جىلايمىن اعىل- تەگىل،
«سوقىر كوزدەن جاس شىقپايدى» دەيسىز بە، نە؟

جان جىلاسا، جاناردان اعار مۇڭىم،
تاعى دا سارى ۋايىم تابار بۇگىن.
تاعدىرىمدى قايتەمىن، كۇرسىندىرىپ،
القىمىما اپ- اۋىرتاعارجۇگىن؟

اۋىرلاعان بۇل كۇنى كىرپىگىم دە،
باقىت بىتكەن ءبىز جاقتان ۇركىدى مە؟
اقتارىلعىم كەلسە دە، اشىلا الماي،
ايتارىمدى ايتقىزباي ىركىدى نە؟

ءۇمىت سۋىق، ارمان مۇز، سەنىمىم سىز،
تۇنەك تىرلىك جۇتادى مەنى دە ءۇنسىز.
اداستىم- اۋ.. . ماڭگى ءتۇن الەمىمنىڭ
شامشىراعى، جارىعى ەدىڭىز ءسىز.. .

3
ءتۇن وتەدى اڭدىپ جاتىپ ۇيقى ايدى،
كۇرسىنىسپەن كوڭىلىمنەن كۇي تايدى.
كوزى بارلار نەگە مەنىڭ شاشىمدى
ايالاماي، اياپ قانا سيپايدى؟

اعىتۋمەن قوڭىر مۇڭنىڭ كوگەنىن،
وڭاشادا جاسىمدى ءۇنسىز توگەمىن.
جارىق كۇندى كورە الاتىن ادامدار
مۇسىركەمەي، ەركەلەتسە دەپ ەدىم.

تۇمان ويدان تۇنشىققاندا وزەگىم،
تۇنەك جەردى جالعىز ءوزىم كەزەمىن.
وتىنەمىن، قاراماڭىزسۇقتانىپ.. .
مەن ءبارىن دە جۇرەگىممەنسەزەمىن.

***

كوز جاسىمنان دىمقىل تارتقان كۇز دەمى،
حالىمىزدەن حابارسىز- اۋ بىزدەگى.
سەن كەلەردەي تەرەزەگە قادالىپ،
قاراشىعىم نەگە سەنى ىزدەدى؟

ءومىر نەگە ءبىزدى وسىلاي سىنايدى؟
بولمەدە مەن، دالادا كۇز جىلايدى.
ۇمىتىمدەي جۇرەگىمنەن ۇزىلگەن،
جاندى اۋىرتىپ، جاپىراقتار قۇلايدى.

جانارىمدا دىردەكتەيدى دانا كۇز،
جەتىم كوڭىل، جوق سياقتى پانامىز.
اداساتىن ءبىر- بىرىنەن جەل تۇرسا،
ءبىز ەكەۋمىز جاپىراقتار عانامىز.

كۇز
1
قاباعى تۇسكەن سارى كۇز،
ءحالىڭىز قالاي، ءحالىڭىز؟
جايىمدى نەسىن سۇرايسىز،
جانشىلىپ جاتىر جانىمىز.
تاعدىردىڭ ءتيىپ سالقىنى
تۇماۋراتقانبىز ءبارىمىز.
دەرتىمدى مەنىڭ ەمدەۋگە
تابىلار ما ەكەن ءدارىڭىز؟

وزىمنەن ءوزىم ۇركىدىم،
اۋىرلاپ كەتتى كىرپىگىم.
دارمەنىم جەتپەي، جۇرەكتىڭ
جاماي المادىم جىرتىعىن.
تۇماندا قالعان قالپىمنىڭ
ىشىندە داۋىل، سىرتى – كۇن.
ساپ- سارى مۇڭدى قايىڭ بوپ
سانادان كەلدى سىلكىگىم.

ساعىنىش جۇتقان سارى كۇز،
ءحالىمىز وسى، ءحالىمىز.

2
ايالداڭىزشى، توقتاڭىز.
«جاز وتكەن» – دەيسىز، – «جوق تامىز» .
جاپىراقتاردى جەل جۇتقان،
مەنىمەن بىرگە جوقتاڭىز.
مۇڭىما ورتاق مۇنار كۇز،
توقتاساڭىزشى، توقتاڭىز.

كوڭىلى كۇننىڭ تۇسپەيدى،
ۇشسا دا كەتىپ قۇس مەيلى.
قاڭتاردىڭ ەرتەڭ ايازى
جۇرەكتى كەلىپ تىستەيدى.
توڭدىرىپ الىپ، سودان سوڭ
«تاعدىر دەگەنىڭ – ءتۇس» دەيدى.

كەلەدى ءبارىن تۇزەگىم،
ايتا الاسىز با ءسىز ەمىن؟
سىزبەنەن جانى تۋىستاس،
سارعايىپ جۇرگەن قىز ەدىم.

سەنسىز
قارا ءتۇن قۇشاعى،
قامىعىپ تاعىدا جالعىزدىق جاستادىم.
كەلگەن ەد جاڭا ءومىر باستاعىم.
جىلىتساڭ دەپ ەدىم جانىمدى،
كۇيدىرىپ تاستادىڭ.

ءورت شالعان قاناتىم ۇشۋعا جاراماي،
قانشا رەت قۇلادىم بيىكتەن.
جىلادىم،
جۇرەگىم شىرىلداپ كۇيىكتەن.
قوش دەدىم قيا الماي،
قاسىڭدا قالۋ مۇڭ.
ءدال بۇلاي ورتەنىپ ءسۇيىپ پە ەم.

اق بوران، اداسىپ قالدىم با ەلسىزدە؟
بىلمەيمىن، بۇل دەرتىم ەمسىز بە؟
رەڭسىز كۇندەرىم.. . سۇرە الار ەمەسپىن
سەنىمەن بىرگە دە.. . سەنسىز دە.

***
ساۋمال تۇننەن اپپاق ارمان ساۋامىن،
قارا جەرگە اق قار بولىپ جاۋامىن.
كەتسەم دەيمىن اسپان جاققا، جىراققا،
مەن بىلمەيمىن سەبەبىن،
سەن بىلمەيسىڭ جاۋابىن.

سۇراماشى، جەردەن، سەنەن جەرىسەم،
نازىك قار بوپ قولدارىڭدا ەرىسەم
دەپ ەدىم عوي.. .
نەلىكتەن مۇز قىپ قويدىڭ مەنى سەن؟

سۋىق الەم، قىزۋىمدى تونادىڭ.
قالجىراپ كەپ، الاقانىڭا قونامىن.
جىلىتام دەپ، كۇيدىرەسىڭ، سودان سوڭ
ءدىر- ءدىر ەتىپ توڭامىن.

مۇنداي سەزىم اڭساعان دا جوق ەدىم،
مۇزداي جاستى جانارىمنان توگەمىن.
قاجىدىم عوي.
قاشىپ كەتكىم كەلەدى،
سۇراماشى سەبەبىن.

***
قيالىمدا جۇرەم ەندى تەربەتىپ،
جۇرەك جاتىر اق جاۋىنىن سەلدەتىپ.
اسپاننىڭ دا تۇنەرىپ تۇر قاباعى،
استانا دا سۋىق تارتتى سەن كەتىپ.

كۇڭگىرت مەكەن، كوڭىل بورداي ۇگىلىپ،
ءسۇرىندىم بە؟
سەزىم قالدى جىعىلىپ.
جىلۋ تاپپاي قاڭىراعان قالادان،
امالسىزدان ءوز- وزىمە تىعىلىپ:

“قۇرالايدىڭ سالقىنى” دەپ الدادىم،
سۇر تۇمانداي بۇلىڭعىرلاۋ الداعىم.
ءوزىڭسىز كۇن، كەش تە، ءتۇن دە مەڭىرەۋ.
سەنىڭ جايىڭ قالاي ەكەن، ارداعىم؟

***
تابىلماي جانىمنىڭ تۇراعى،
تاۋسىلماي تاعدىردىڭ سۇراعى،
جىپ- جىلى ساتتەردى قيا الماي،
كوزىمە ىستىق جاس تۇنادى.
مەن ءۇنسىز كۇرسىندىم .
كولەڭكەم
«كەتپە» دەپ جولىڭا قۇلادى.

جاتا قاپ جىلادى يەگى كەمسەڭدەپ،
مىڭ مارتە وقتالدى وزىڭە ەرسەم دەپ.
اياققا جىعىلىپ، جالىندى سودان سوڭ
«قايتادان اينالىپ كەلسەڭ» دەپ.

كورسەم دەپ تاعى دا.. .
وزگەردى مەكەنىڭ.
قاي كەزدە، قاي كۇنى، قالايشا جەتەمىن ؟
كەتكەلى كۇي وسى.. .
سەزدىڭ بە،
قۇلاعان كولەڭكەم جىلاعان جۇرەگىم ەكەنىن ؟

وتىز ءبىرىنشى كوكتەم

جىلىمىق ءساتتىڭ بەينەسىن قاراشىعىما قامايىن،
سوڭعى قار بولىپ قالىقتاپ، تامشى بوپ الدە تامايىن.
قاناتىمەن جىلداردىڭ تاعى كەلدى ءبىر كوكتەم
بۋساندىرىپ الەمدى، ءجىبىتىپ جەردىڭ سامايىن.

العاشقى كۇنى ناۋرىزدىڭ، ءۇمىت پەن ارمان بۇرلەيدى.
اقشۋلان اسپان ەسىنەپ، جىپ- جىلى جەلىن ۇرلەيدى.
قولىمدى سوزسام عارىشقا قيالىما الدانىپ،
«باقىت دەگەن كوكتە ەمەس، جەر بەتىندە ءجۇر» دەيدى.

ۇمىتىلىپ ازابىم، تارقاسا عوي وكپە- مۇڭ،
ەرىپ كەتسە قار بولىپ وكىنىشتى وتكەنىم.
نە كۇتەدى الدىمدا، ەشتەڭە دە بىلمەيمىن،
قانداي تاعدىر سىيلايسىڭ، وتىز ءبىرىنشى كوكتەمىم؟

***
كىرپىككە تاعى دا قونارمۇڭ،
نەگە مەن كۇلۋدىدوعاردىم ؟
وزىمنەن اداسىپ… ىزدەدىم…
قاي جەردە، قايكۇنىجوعالدىم ؟

قايدامىن؟ ەشكىم دە كورمەدى،
جىلاسام، ۇعادى ەل نەنى ؟
كۇرەڭكۇزكوڭىلسىزانسالىپ،
جەتەكتەپكەلەدىجەلمەنى.

***
جاۋرادىم- اۋ تىڭداپ كۇزدىڭ ءانىن كوپ،
«جىلىت» دەپ ەم، نەگە ورتەدىڭ جالىن بوپ؟
قاناتىمنىڭ قاۋىرسىنىن ءورت شالعان،
قوشتاسار ەم، قوشتاسۋعا ءالىم جوق.

ءحالىم وسى. ءوڭ مەن ءتۇستىڭ اراسى.
جۇرەگىمنىڭ ۇلعايىپتى جاراسى،
ەرتەگىگە سەنىپ قالار بالاشا
جىميۋعا جەتەر ەمەس شاماسى.

سارى- سارى جاپىراقتاي سولعانىم.
باسقان ءىزىم، بارار جەرىم، جول دا مۇڭ.
ءتاتتى ەدى عوي، جاقسى ەدى عوي، قايتەيىن،
قۋانىشىم، كۇيىنىشىم بولعانىڭ.

***
ارمانىم دا ادىرا قاپ، كۇيرەگەن،
ءۇمىتىمنىڭ قاۋىرسىنى سيرەگەن.
جاپىراق قوي قوشتاساردا، مەن ەمەس،
جىلاپ تۇرىپ، سوڭعى ءبيىن بيلەگەن.

قالىقتاپ كەپ، قارا جەرگە قۇلاعان،
ماڭگى ۇمىتىپ كۇزىن سوسىن ۇناعان.
تاعى الدايمىن، كوز جاسىمدى جاسىرىپ،
«ول مەن ەمەس، اسپانعوي، – دەپ، – جىلاعان» .

كۇندەروتەر، اۋىربۇلتقا ىلىنىپ،
جۇرەك قالعان ءارجەرىنەن ءتىلىنىپ.
قاڭىراعان سۋىق قالا جاۋراتتى،
سەنىڭ جوعىڭ ءبىلىنىپ.

***
قايران دا، قايران، قايران كۇز،
جولىعىپ قالدىق قايدان ءبىز؟
جەتەگىنە ەرىپ ارماننىڭ
تاعدىر جولىندا تايعانبىز.

ءۇن- ءتۇنسىز ازاپ شەگەمىز،
نە دەيدى جازمىش – ەگەمىز؟
جۇرەككە اۋىر جۇك ارتىپ،
كەزدەستىك ەكەن نەگە ءبىز؟

قايران دا، قايران، قارا كۇز،
سۋىدى نەگە ارامىز؟
ساعىنىشىمىزدى ارقالاپ،
قاي جاققا ەندى بارامىز؟

***
ءبىر اۋىز حات جازساڭىزشى، قۇرىسا.. .
دەگەن ەدىم قار كوڭىلىم جىلىسا.
قايدان پانا تابا الادى جۇرەگىم،
ىشتە داۋىل، سىرتتا بوران ۇلىسا؟

سەزىمىمدى بۇركەپ جاندى تەربەگەن،
ارپالىستىم ازىناعان جەلمەنەن.
قانات ءبىتىپ ۇشار ەدىم ءقازىر- اق،
داۋىسىڭىز ەستىلسە ەگەر “كەل” دەگەن.

***
«جۇرەكتىڭ مىناۋ جىرتىعىن، – دەپ ەم، – جاماشى» .. .
اۋىستى ايدىڭ، اينالدى كۇننىڭ جاڭاسى.
حابارسىز ءجۇرسىز كوڭىلدى نەگە قيراتىپ،
ۇمىتقانسىز- اۋ شاماسى.

اق تاڭدا كۇندە ءۇمىتتى قۇشىپ تۇردىم دا،
قۇر سۇلدەر بولدىم، قيالىم قۇلاپ قۇردىمعا.
جانىمنىڭ ءمولدىر تامشىلارىمەن جازىلعان
قۇنى دا جوق قوي جىردىڭ دا.

ىشىمدە بوران، دالادا ءبارى مۇزدەيدى.. .
جاۋراعان سەزىم سىزجاقتان جىلۋ ىزدەيدى.
.. .ءدال مەندەي ادام كوپ شىعارجەردىڭ بەتىندە،
تابا الماسپىن- اۋ سىزدەيدى.. .

***
بولا المادى دالا، قالا، ءۇي مەكەن،
ءبارى وزگەشە، كوڭىلدەگى كۇي بوتەن.
كۇتىپ جۇرسەم كىرپىگىمە مۇز قاتىپ،
“مىنا ايازدا.. . ەسسىز شىعار” دەي مە ەكەن؟

اقىل اۋىپ، ءتوزىمىمدى تاۋىسىپ،
اي جاڭاردى، تاعى دا ءبىر اۋىسىپ.
ەلەڭدەمەي جۇرەر مە ەدىم، قايتەر ەم،
ەستىلمەسە “كەلەم” دەگەن داۋىسى.

تۇسىنىكسىز وتىرىسىم، تۇرىسىم،
سولىم قايسى، قايسى وڭىم – دۇرىسىم؟
ەشتەڭە دە كەرەك ەمەس، تەك قانا
پانالاسام جۇرەگىنىڭ بۇرىشىن،
جاي تابار ەم.. .

***
جانىم جۇدەۋ، ءجۇز سىنىق، ءىشىم نالا،
نەگە ۇشادى اۋەدە قۇسىم دارا؟
الدانعانىم ارمانعا بەكەر ەكەن،
ءسىزدى كورگەن ساتتەرىم – ءتۇسىم عانا.

ءوڭ ەمەسىن ەندى ۇقتىم، ءوڭ ەمەسىن،
بۇل شىندىققا جۇرەك پەن كونە مە ەسىم؟
جولىعىپ قاپ دەگەن ەم، قولتىعىمنان
سىزدەن وزگە ەشكىم دە دەمەمەسىن.

تارقادى ما كوڭىلدىڭ شەرۋى شىن،
نەلىكتەن قۇشاعىم مۇڭ، شەر ۋىسىم؟
قاي قيىردى بەتكە الىپ كەتسەم ەكەن،
ءتاتتى ءتۇستى تاعى دا كورۋ ءۇشىن؟

***
ساعىنىش تىرناعىن باتىردى.. .
ەشتەڭە قالمادى تاتىمدى.
ەسىمنەن شىعارىپ بارىڭدى،
ۇمىتىپ قالسام عوي اتىڭدى.

كۇتپەسە مالدانىپ بەكەرگە،
داۋىسىم سەن جاققا جەتەرمە؟
كۇيدىرىپ بارادى، بۇل سەزىم
بال دا ەمەس ەكەن عوي، شەكەر دە.

كەرمەك ءدام كەلەدى تاڭدايعا،
وسى ما جازىلعان ماڭدايعا؟ ..

***
كۇڭىرەندى كوڭىل.. . كۇرسىنىسىمدى قۇپ الدى اي،
جىلادى جۇرەك جاناردان جاس تا شىعارماي.
وتەرمىن ءبىر كۇن، كەتەرمىن ءبىر كۇن الىسقا
ءومىردىڭ ءمانىن ۇعا الماي،
ولەڭنەن وزگە تۇك الماي.
كوتەرىپ جانە كۇنامدى.
.. .ۇزىلگەن ءۇمىت، كەلەرى باقتىڭ كۇماندى.
تۇماندى ويمەن تۇمشالاپ تاعى بارادى
تۇماندى تىرلىك، تۇنەرگەن قالا تۇماندى.

***
تاعى دا مۇڭىمدى توگەمىن.
نە ءۇشىن جىلايمىن؟
بىلمەيمىن سەبەبىن.
ەڭسەمدى ەزگەندە وكسىكتىڭ سالماعى
ءوزىڭ كەپ جۇباتساڭ دەپ ەدىم.

جوقسىڭ سەن.. . كونەمىن،
جازمىش قوي.. . كوڭىلدىڭ دەگەنى بولماعان.
حات جازىپ جىبەرشى.. .
ءحالىمدى سۇراساڭ، جەتەدى سول ماعان.

ۇيرەنگەم ءوزىڭسىز ومىرگە –
ۇنسىزدىك ۇعادى جانىمدى،
قارا ءتۇن سۇرتەدى جاسىمدى.
.. .دارمەنسىز ەكەنمىن،
جانامىن، كۇيەمىن.. .
نەلىكتەن ءوزىڭنىڭ الدىڭدا يەمىن
تاڭىردەن وزگەگە يمەگەن باسىمدى؟

* * *
نەلىكتەن جەتپەدى ءۇنىم؟
كەلەرىنە سەنسەم دە كوكتەمىمنىڭ،
بۇگىن جۇرەك جابىرقاۋ، كوكتەدى مۇڭ.
ءوزىڭدى كۇتەر جاننىڭ بار ەكەنىن
ۇمىتىپ جۇرگەنىڭە وكپەلىمىن.

حابارسىزسىڭ، بارمادى حاتتارىم دا،
سەبەپ تاۋىپ بەلگىلى اقتارىم دا.
ساعان دەگەن سىرىمدى ايعا اقتارىپ،
قاعازعا جاسىم توگىپ جاتقانىمدا

جۇباتشى كەپ.
كۇتكەنىم وسى دەيىن.
كۇن ساۋلەسىن كوزىمە كوشىرەيىن.
جالت- جۇلت ەتكەن باقىتتى ۋىستاپ اپ،
كۇلىمدەيىن، تاعى دا كەشىرەيىن.

* * *
تىنشىمادىم،
تۇيسىگىمدى تىستەلەپ شىمشىما مۇڭ.
حات جازىسقان ءتاپ- ءتاتتى ساتتەردى اڭساپ،
ەرىكسىز وكسىگىمە تۇنشىعامىن.

امالىمنىڭ
جوقتىعىنان جۇزىمە جامالدى مۇڭ.
ساعىندىم عوي، ساعىندىم، ەرىنىڭمەن
جاسىن ءسۇرتىپ بەرسەڭشى جانارىمنىڭ.

بىلەدى نە؟
جەتە الماي جۇرگەن جانمىن تىلەگىنە.
مىنا اياز جاۋراتتى، جىلىتساڭشى
جۇرەگىمدى وراپ اپ جۇرەگىڭە.

* * *
جول نەتكەن بۇرالاڭ،
جولىعا المادىم.
ءوزىمدى كۇن سايىن الدادىم
كەلەر دەپ،
جانىمدى باقىتقا بولەر دەپ.
سودان سوڭ.. . تىستەلدى بارماعىم.
كوتەرە الام با سالماعىن؟
مىڭ باتپان ساعىنىش، كۇدىك پەن ءۇمىتتى.. .
تۇسىمدە جولىعىپ، وڭىمدە جەتە الماي
جۇرگەنىم جىگەردى ۇگىتتى.

ىزدەدىم.. .
كوشەلەر.. . ءحالدى ۇقپاس بىزدەگى
«كۇدەردى ءۇز» دەدى.
تەك جاڭبىر ايمالاپ ءجۇزىمدى
مەن بولسام، ءوزىڭدى ولگەنشە كۇتەتىن
جاپىراق بوپ كەتتىم كۇزدەگى.

* * *
تىرنالدى تاعى اۋزى جارانىڭ،
وتكەلدەن قالدىم وتە الماي.
ءوز جۇرەگىمە باتىپ بارامىن،
جاعالاۋىما جەتە الماي.

اساۋ تولقىندار ۇرىپ جانىمدى،
تۇنشىقتىم كەرمەك جاسىما.
جەلدەردەن ەستىپ مۇڭلى ءانىمدى،
جەتپەيسىڭ نەگە قاسىما؟

تاعدىرىم ەندى ارتادى نەنى؟
قاجىدىم مۇڭنان.. . ارىدىم.
ءتۇپسىز تۇڭعيىق تارتادى مەنى،
قولىڭدى سوزشى، جارىعىم.

* * *
قۋانىشىم ءارى مۇڭىم ەڭ.. .
باقىتتىسىز با شىنىمەن؟ !
باقىتسىز ءبىر جان ءسىزدى ويلاپ،
جىر جازىپ شىقتى تۇنىمەن.

ءۇمىتىمدى تاعى ءسوندىرىپ،
كىرپىگىمە مارجان قوندىرىپ.
ارالاستى ءدىرىل ۇنىمە،
سالقىن ءسوزىڭىز توڭدىرىپ.

جاۋرادى جانىم، كۇي وسى.
(باسىمدى دەپ ەم سۇيەشى)
الىستاپ قايدا باراسىز،
ارماندارىمنىڭ يەسى؟

قاڭىراپ قالعان جۇرتتايمىن.
جۇرەكتى جانشىپ بۇلت – قايعىم،
ءجۇزىمدى جۋعان اپ- اشى
كوزىمنىڭ جاسىن ۇرتتايمىن،
سىزگە باقىت تىلەپ تۇرىپ.. .

* * *
شامىن جاعىپ، جارق- جۇرق ەتىپ كوزدى الدايدى استانام.
جاتسىنامىن، جۇدەتەدى جالداپ العان باسپانام.

كوشە كەزگەن اياقتارىم، جەل تەربەگەن شاشتارىم،
مۇلكىندەي بوپ كورىنەدى باسقانىڭ.

قالا شۋىن كوكىرەگىمە جەتكىزەتىن قۇلاعىم،
شىنىمەن- اق مەنىكى مە؟ جانارىمنان سۇرادىم.

تۇنىمەنەن جاڭا جىردىڭ سوزدەرىن ءھام جولدارىن
جازىپ بەرەر جۇرەگىم مەن قولدارىم،

مەنىكى ەمەس سياقتانىپ جۇرەمىن،
سولاي بالكىم، تەك ءبىر نارسە بىلەمىن:

ولەڭ عانا وزىمدىكى، قالعانىن
ەلۋ جىلعا تاڭىردەن جالعا سۇراپ العانمىن.

* * *
جولىمدى بوگەدى، بىلمەيمىن، نەشە ىرىم؟
وزىمە ءتيدى- اۋ قىرسىعىم، كەسىرىم.
ايتىلماي نە مۇڭىم، نە سىرىم،
تەلەفون كوزىمنىڭ جاسىنا تۇنشىقتى.
سىزدەگى ۇنسىزدىك – اقتالۋ،
مەندەگى ۇنسىزدىك – كەشىرىم.

سولاي- اۋ شاماسى.. .
جازمىشتىڭ جازۋى –
ماڭدايعا سىزعانعا كوندىگۋ، باعىنۋ.
تىنىشتىق تاعى ءولدى اۋىر دەم ارقالاپ،
سىزدەگى كۇرسىنىس – جالعىزدىق،
مەندەگى كۇرسىنىس – ساعىنۋ.

ايازعا، مۇزعا دا بەرگىسىز،
جۇرەككە سۇپ- سۋىق ەردى سىز.
تولقىندار جەتكىزگەن ءۇنىڭىز جاۋراتتى.
سىزدەگى سالقىندىق – ءۇمىتتى جىلاتۋ،
مەندەگى سالقىندىق.. . بەلگىسىز.. .

جالعىزدىق

جىگەردى جاسىتىپ، بورداي بوپ ۇگىلەم.. .
قاجىدىم ءومىردىڭ سىنىنان، جۇگىنەن.
جىرلارىم تامشىلاپ جاناردىڭ تۇبىنەن،
تۇنىمەن
جىرتىلعان جۇرەكتى جامايمىن
ۇزىلگەن ءۇمىتتىڭ جىبىمەن.

كۇرمەۋگە كەلمەدى قىپ- قىسقا، شولتاڭداپ،
تىنىسىم تارىلدى، اشى وكسىك قولقامدى اپ.
الىستا تۇسىنەر دوستارىم، ورتام قاپ،
ءسىز جايلى ءموپ- ءمولدىر ارماندار شاقىرىپ،
اسىققام.. .
نەم بار ەد جول تاڭداپ؟ !

كەتتىڭىز تاۋسىلماس قيالدى كەلتەلەپ.
“بىرگە ەندى بولامىز” دەپ سىزگە ەركەلەپ،
ۆوكزالدا اياۋسىز جىلاتقان جالعىزدىق،
بۇل جاققا جەتىپتى مەنەن ءسال ەرتەرەك.
تاعى دا كۇيدىردى، ورتەمەك.. .

ۇزاققا بارمادى باقىتتى كۇيىم دە،
جالعىزدىق ءجۇر ەكەن ءسىڭىلىمنىڭ ۇيىندە.. .

dsc_1692


قۇرالاي ومار 1983 -جىلى شىعىس قازاقستان وبلىسى، زايسان اۋدانى، جامبىل اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. 2000 -جىلى وسكەمەن قالاسىنداعى جامبىل اتىنداعى گيمنازيا- ينتەرناتىن، 2004 -جىلى سارسەن امانجولوۆ اتىنداعى شىعىس قازاقستان مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىن بىتىرگەن. ولەڭدەرى رەسپۋبليكالىق باسپا ءسوز بەتتەرىندە ءجيى جاريالانىپ تۇرادى. 2004 -جىلى حالىقارالىق «شابىت» فەستيۆالىندە ەرىك اسقاروۆ اتىنداعى ارنايى جۇلدەگە، 2006 «جالىن» جۋرنالىنىڭ تولەگەن ايبەرگەنوۆ اتىنداعى سىيلىعىنا يە بولعان. 2007 -جىلى ونىنشى حالىقارالىق «شابىت» فەستيۆالىنىڭ باس جۇلدەسىن جەڭىپ الدى. 2008 -جىلى «جالىن» باسپاسىنان «اق قار» ، 2014 -جىلى «حان ءتاڭىرى» باسپاسىنان «مەندەگى ۇنسىزدىك» اتتى جىر جينا قتارى جارىق كوردى.
2015 -جىلى مەملەكەتتىك ستيپەنديانىڭ يەگەرى اتاندى.

“ەگەمەن قازاقستان” توتە جازۋ بەتى

2 پىكىر