ەربول الشىنباي: كوككە قاراي قول سوزادى بوز جۋسان

6c89e729e5b32ef6a53b97706102b257

ومىرگە كەلمەگەن اقىن تۋرالى باللادا

بابام وتكەن ۇتىكەندى ساعىنىپ،
اسقاق، نازىك جۇرەگىمەن اڭساۋىق.
اڭقاسىنا تۇرار تامشى تامىزىپ،
جەر كەلەنى ساعىنعاندا نارشا بۇلت.

بابالاردىڭ قۇس كوڭىلى ەمسەگەن،
كۇنگە ماڭداي توسادى ەكەن جايىق نۇر.
كوبەلەكتەي قانات قاعىپ ەركە ولەڭ،
شەكسىزدىككە تالپىندىرار عايىپ بۇل.

جانارىندا تاڭعى شىقتاي جاراسىم،
وزەگىندە جان ايتا الماس مۇڭ- نالا.
تۇسىمدە سول ۇتىكەننىڭ دالاسىن،
جالعىز شارلاپ جۇرەدى ىلعي ءبىر بالا.

كۇن قۇلايدى قۇبىلاعا پاڭدانا،
كىرپىگىنە التىن ساۋلە جالاتقان.
كوكجيەكپەن سۇيىسەدى كەڭ دالا،
اراسىندا جالعىز ءسابي اداسقان.

القارادا كولبەڭ قاعىپ ءبىر ەلەس،
كۇرسىنەدى تۇنمەن تۋىس سول ءبىر سام.
ىمىرت سايىن الاسۇرا تۇرەگەپ،
كوككە قاراي قول سوزادى بوز جۋسان.

ۇتىكەندە ارۋاق ءورىپ تۇنىمەن،
ازالى كۇي جەردىڭ ەزىپ ەڭسەسىن.
الپىس قىلدى اتا قوبىز ۇنىمەن،
ماعان شەرلى سىر ايتادى ول سوسىن.

مەن اقىنمىن، اقيقاتتىڭ اق شاشى،
سۇلۋ ءسوز ەم شىڭعا بىتكەن شىنارداي.
قاعىپ- قاعىپ كارى ءومىردىڭ قاقپاسىن،
كەتىپ بارام كىرە الماي.

جارىق دۇنيە مەن دە ساعان ىڭكار ەم،
شىبىعىمنىڭ قيدى بالعىن ءدىڭىن كىم!؟
سورلى انامنىڭ سوڭعى سۋىق جاسىمەن،
مەن دە بىرگە ءۇزىلدىم.

ەندى ادامزات ايتا المايتىن ءسوز مەنمىن،
ايتا المايدى ەندى ونى ەشكىم وبال- اق.
جۇرەم تولقىپ وزەگىمدە شەر مەن مۇڭ.
سىڭار قۇستاي قاناتىمدى سابالاپ.

دالا مەنىڭ شەرىمدى ۇعار ءبىر تۋمام،
تۋلاسا ەگەر قىسقانداي بوپ بەزگەك قىر.
كەڭىستىككە سيماي تولقىپ بۇلقىنعان،
مەندەگى سول ايتىلماعان ءسوز دەپ ءبىل!

دەيدى- داعى الاۋ نۇرعا اينالىپ،
كوككە ءسىڭىپ جوعالادى بۇلعاپ قول.
ءسوز ايتا الماي قالام ءتىلىم بايلانىپ،
دەرتكە اينالىپ ىشىمدەگى سىزداپ شەر.

ايتا الماعان ءسوزىم قالدى ەندىگى ول،
شاينايدى ءوزىن بورىدەيىن جارالى.
مەن بىلەمىن قۇتىرىنعان شەرلى جەل،
نەگە كەزىپ جۇرەتىنىن دالانى.

مەن جوقتايمىن، جەل دە سەنى جوقتاسىن،
جانارىندا جانباي قالعان جاسىن بار.
قاعىپ- قاعىپ كارى ءومىردىڭ قاقپاسىن،
كىرمەي كەتكەن اقىندار!

تەبىرەنسە جەردىڭ سۋىق جۇرەگى،
نۇرعا اينالار قانى قاتۋ قارا ءتۇن.
ءار تاڭ سايىن كۇنگە قاراپ كۇلەدى،
كوبەلەكتەي قاعىپ سول ءسوز قاناتىن.