نەسىپبەك ايت ۇلى. ارقاتىرەك


باسىنان كونە تاريح تومەن قۇلداپ،
تاعدىرىن تۋعان ەلدىڭ كەلەم جىرلاپ.
وزەگىم تالىپ جەتكەن، تاۋەلسىزدىك،
ومىردە نە بار ەكەن سەنەن قىمبات!؟

قۇبىلىپ سوققان جەلدەي زامان نەشە،
قان كەشتى تولارساقتان بابام كەشە.
كۇن ەمەس بوداندىقتا كورگەن كۇنىم،
توبەمنەن التىن قۇيسىن ماعان دەسە.

ازاپتى بىرگە تارتىپ قالىڭ ەلمەن،
اھ ۇرىپ اتامەكەن تەبىرەنگەن.
كوك تۋدى كوككە بويلاپ جەلبىرەگەن،
قازاقتىڭ ارمانى جوق كورىپ ولگەن.

جارقىراپ اتقان تاڭىم – ازاتتىعىم،
تانىلدى شارتاراپقا قازاقتىعىم.
ءوز جەرىم، ءوز وتانىم، ءوز استانام،
قاراشى، بوستاندىقتىڭ عاجاپتىعىن.

بولماساڭ، ازاتتىعىم، ارقاتىرەك،
جۇرەكتىڭ شەرىن قاشان تارقاتىپ ەك؟
اداسىپ كوشتەن قالعان كۇشىكتەي بوپ،
بۇلكىلدەپ بوزدالادا جورتاتىن ەك.

وتكەندى ەكشەمەسە، تەكتەمەسە،
قايتار ما وزدىگىنەن كەتكەن ەسە؟
قارا ورمان – قالىڭ ەلىم جايقالار ما،
ورتەڭنىڭ ورنى قاۋلاپ كوكتەمەسە؟

قۇلپىرىپ ەلوردانىڭ قوس قاپتالى،
بيىككە بايتەرەگىم اسقاقتادى.
باسىنا باقىت قۇسى قونعان ەلدىڭ،
بىلىنبەس تابانىنا تاس باتقانى.

قىزىل ءتىل – قۇداي بەرگەن قولقاناتىم،
كەزىم عوي تۇپتەن تارتىپ تولعاناتىن.
بالكىم مەن بوستاندىقتى جىرلاۋ ءۇشىن،
بولارمىن مىنا ومىرگە كەلگەن اقىن.

نەسىپبەك ايت ۇلى،
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى